نيايش ذاكران

خداى من!

اگر اطاعت امر تو نبود، هرگز با كوره خاطر خويش بر ساحل درياى ياد تو گذر نمىكردم؛ چرا كه مىدانم ...

ظرف وجود من شايسته من است، نه بايسته تو.

و كاسه دل من به اندازه ظرفيت خويش از بحر تو آب ذكر برمىدارد، و نه به وسعت بىكرانگى تو.

و كجـا پاى ناتوان مرا قدرت نيل به شناختگاه مقام مقدّس توست؟

خدايا!

همين كه به اذن تو بر ذهن اين ناپاك، ياد پاكى مطلق مىگذرد، مرا بزرگترين نعمت توست،

و همين كه اين آلوده را نام منزّه تو بر زبان مىرود، مرا عظيم ترين لطف توست.

خدايا!

تو منزّه تر از آنى كه بر زبان ما به تنزيه بگذرى،

و تسبيح تو برتر از آن است كه تا اوج دلهاى ما تنزّل كند،

و تقديس تو فراتر از آن كه خود را به بالهاى قلب ما بيالايد.

امّــا... خداى من!

ما را به خويش الفتى نهانى ساز وپيوندى خفيه،

و ما را توفيق تلاشى بىشائبه و صادقانه عنايت كن،

و كوششى كه ما را تا بوستان رضايتت برساند،

و از ميوه پاداش تو به ما بچشاند.

خداى من!

چه دلهاى سرگشته كه شيفته تو گشت!

و چه قلبها كه بىتاب و ديوانه تو شد!

و چه عقلها كه ـ معرفت تو را ـ گرد هم آمد و راه به جايى نبرد!

خداى من!
دلها كجا بى ياد تو آرام مىشود؟

و قلبها كجا بى گرماى نفس تو مطمئن؟

خداى من!
اين جانهاى بىقرار جز لحظه ديدار آرام و قرار نمىگيرند.

خدايا!

تو منزّه هر مكانى، و معبود هر زمانى، و موجود در هر لحظه و آنى.

تو منادى هر زبانى و معظم هر دل و جانى.

پناه بر تو اگر لذّتى بى ياد تو نام لذّت بگيرد،

و راحتى بى انس تو نام راحت پذيرد.

پناه بر تو كه جان جز در جوار قرب تو روى مسرّت بيند،

و شغلى از طاعتت مايه نگيرد.

خداى من!
تو گفتى به حق و چه صادقانه و صميمانه كه...

اى ايمان آورندگان! ياد خدا كنيد، زياد و هميشه و هر آن و هر لحظه و تسبيح و تنزيه او كنيد هر صبح و شام.

گفتى و به حق و چه بزرگانه و دلسوزانه كه...

يادم كنيد تا از يادتان نبرم، بخوانيدم تا دست گيرم، رو سوى من كنيد تا به سويتان بيايم.

پس تو فرمان ياد خويش دادىام،

و تو نيز وعده وفا فرمودىام.

هم ياد كردن ما تو را، لطف توست و هم ياد كردن تو ما را.

فرمودى كه حضورت را در دلمان مستدام كنيم تا تو نيز از يادمان نبردى.

ما عامل فرموده هاى توايم،

ما به ياد تو زيست مىكنيم،

تو نيز از ابر وعده خويش باران وفا ببار،

و ما را در نظر آر.

اى در ياد آورنده به خاطر دارندگان!

اى حضور قلب ذاكران!

اى در انديشه آنان كه در انديشه تو اند!

اى به ياد آنان كه با ياد تو مىزيند!

اى مهربان ترين مهربانان!


  
نویسنده : میثم ; ساعت ۱٠:٥٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۱/٦/٤
تگ ها :