غیبت ‏یا غفلت

 
بلاى جانسوز عصر ما غیبت نیست، غفلت است.
برخى امام را طلب مى‏ کنند و دیگران را هم. اینان تا آن زمان که چشم به ابواب چند گانه دارند، دستشان به دامان امام نمى‏ رسد.
بعضى امام را طلب مى‏کنند ، اما نه به خاطر امام که براى وصول به حاجات خویش.
او غایب نیست، پرده بر چشمهاى ماست.
چه کس صادقانه دست ‏به دعا برآورده است، مخلصانه امام خویش را طلب کرده است، و پاسخ نگرفته است؟
یکى به هواى بهشت در مصیبت‏حسین (ع) اشک مى‏ریزد.
یکى در مجلس حسین (ع)، بر مصیبت‏خویش مى‏گرید.
و یکى را معرفت‏حسین و معرفت‏به مصیبت‏حسین (ع) مى‏گریاند.
هرکس به قدر جام معرفت‏خویش، از دستهاى امام نوش مى‏کند.
امام دست‏ نیافتنى نیست، دستهاى ما بسته است.
امام در پرده غیبت نیست، پرده بر چشمهاى ماست.
و آنچه ما را از زیارت امام محروم مى‏کند، غیبت امام نیست، غفلت ماست.

سید مهدى شجاعى
 

  
نویسنده : میثم ; ساعت ٧:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱/۱٦
تگ ها :